Nowości

Kreacjonizm 09 - Powszechny charakter opowieści o Potopie (PG 2006)

"Problemy Genezy" wrzesień-październik 2006 2006, t. 14, nr 9-10 (211-212), s. 55-58; przedruk z cyklu Kreacjonizm (9), "Duch Czasów" 2006, nr 2, s. 15-16.

Kreacjonizm 10 - Przyczyna Potopu (PG 2006)

"Problemy Genezy" listopad-grudzień 2006, t. 14, nr 11-12 (213-214), s. 53-57; przedruk z cyklu Kreacjonizm (10), "Duch Czasów" 2006, nr 2, s. 15-16.

Kreacjonizm 12 - Kreacjonizm biblijny (PG 2007)

"Problemy Genezy" styczeń-luty 2007, t. 15, nr 1-2 (215-216), s. 73-76; przedruk z cyklu Kreacjonizm (12), "Duch Czasów" 2007, nr 1, s. 15-16 ["Problemy Genezy" podają błędny numer, 11 zamiast 12, i nie informują, że jest to przedruk].

Wspólny projekt czy wspólne pochodzenie?

 

"Na Początku..." czerwiec 1996, t. IV, nr 6 (73)

 

(mp) I Sympozjum Kreacjonistyczne w Polsce oraz zebranie założycielskie Polskiego Towarzystwa Kreacjonistycznego, Podkowa Leśna 27 listopada 1994

"Na Początku" 12 grudnia 1994, t. II, nr 25-26 (51-52), s. 289-290.

Kompletujesz literaturę kreacjonistyczną? (1994)

"Na Początku..." 12 grudnia 1994, t. II, nr 25-26 (51-52), s. 312.

Maciej Giertych, "Herezje z Imprimatur" (1995)

"Na Początku..." luty 1995, t. III, s. 30-44.

Maciej Giertych

 

"Przepaść się powiększa" (1993)

"Na Początku..." 20 września 1993, t. I, nr 14, s. 105-110.

Leszek Jańczuk, "Stworzenie nieba i ziemi według Heksaemeronu" (1995)

"Na Początku..." luty 1995, t. III, nr 2 (54), s. 44-48.

Julian Hatała

 

późniejsze (tymcz.)

folder tymczasowy, zawiera późniejsze publikacja

Mieczysław Pajewski, "Polemika z panią Kasią" [w sprawie krępaka] (2005)

Na Początku... styczeń-luty 2005, nr 1-2 (190-191), s. 67-80.

(1993-02a) Mieczysław Pajewski, Kryzys ewolucjonizmu

Na Początku..., 26 kwietnia 1993, nr 2, s. 9-13.

27. Marta Cuberbiller, Religia ewolucjonizmu (2010)

"Idź pod prąd" marzec 2010, nr 3 (68), s. 10.

98 procent szympansa? Zapomnij o tym

Od 1964 do 2004 r. darwiniści wszem i wobec obwieszczali zaskoczonej reszcie ludzkości, że pod względem genetycznym ludzie i małpy są prawie identyczni. Mit 98,5-procentowego podobieństwa pomiędzy szympanasami a ludźmi robił tak mocne wrażenie, że wielu darwinistów zaczęło twierdzić, że ludzie to po prostu inny gatunek szympansa. A już twierdzenie, że ludzie mają jakikolwiek specjalny status w świecie przyrody, było dla nich ciężką herezją. Było już tak miło z umałpianiem człowieka, a tu taki nieprzyjemny zgrzyt. W 2005 badacze opublikowali pierwszy - szkicowy jeszcze - pełny odczyt szympansiego genomu. Precyzyjne zestawienie ludzkiego genomu z szympansim pokazuje, że 98,5-procentowe podobieństwo skurczyło się do... mniej niż 70 procent.

Ewolucjonizm dla naiwnych

Organizmy są konserwatystami. Nie obserwujemy płynych ewolucyjnych przejść pomiędzy taksonami, zmiany adaptacyjne w obrębie gatunków są ograniczone i zachodzą – jak na ewolucyjny rozkład jazdy – bardzo szybko, a i one zorganizowane są zawsze wokół podstawowego morfologicznego wzorca organizmu. Przykładowo wyhodowano wiele ras i odmian psów, ale wszystkie one wyraźnie różnią się od ras kotów. Empiryczne świadectwo jednoznacznie dowodzi, że biologiczna zmienność jest ograniczona. Darwiniści przerzucili się więc na symulacje komputerowe, które jakoby dostarczają kolejne „niezaprzeczalne” (ileż razy słyszeliśmy to już w przeszłości?) świadectwo ewolucji. Niezaprzeczalnych świadectw ewolucji nigdy nie za wiele, problem w tym, że już krótka analiza tych symulacji pokazuje, owszem, ale żenujący poziom argumentacji darwinistów.

Tania ewolucyjna wyobraźnia

W lutym br. dwóch francuskich naukowców opublikowało artykuł spekulujący o pochodzeniu topoizomerazów – enzymów przetwarzających łańcuch DNA. Jest on doskonałym przykładem legendarnej zdolności darwinistów do snucia „takich sobie bajeczek”.

Biskupi: Ewolucja, ale z Bogiem

Ewolucja pozostaje w harmonii z wielkim planem Boga - stwierdza Rada Naukowa Episkopatu.

Aktualnie nie ma kryteriów wyszukiwania. Dodaj je przy pomocy zakładki 'kryteria'.