Adam Synowiec, "Religia przyszłości" (2006)

Nowa Fantastyka Nr 1 2006, http://portalwiedzy.onet.pl/0,8348,1303873,czasopisma.html

Niebawem w Ameryce pojawi się osobny stan, zamieszkany wyłącznie przez
praktykujących chrześcijan. Stan z własną konstytucją, prawem, restrykcyjnie
przestrzeganymi regułami życia i przywódcami w sutannach. Pomysł na powieść
SF? Bynajmniej.


Niejaki Cory Burnell, były członek amerykańskiej Partii Republikańskiej,
nawołuje do stworzenia w USA oddzielnych stanów, w których zamieszkiwaliby
jedynie mocno wierzący chrześcijanie. Ci, którzy uważają, że aborcja jest
nielegalna, śluby homoseksualistów powinny zostać zakazane, w szkołach nie
powinno nauczać się teorii Darwina, a Dziesięć Przykazań musi stać się
prawem powszechnym.

Zaczątkiem nowego „chrześcijańskiego konstytucjonalizmu” w USA ma być
osiedlenie się w północnej części stanu Kalifornia 2,5 tys. chrześcijan. Do
roku 2016 w nową ziemią obiecaną dla wierzących ma przekształcić się
Południowa Karolina, w której już teraz mieszka najwięcej religijnych
Amerykanów i którą rządzą skrajnie konserwatywni politycy. Administratorzy
strony internetowej projektu „Christian Exodus” zapewniają, że ich celem nie
jest secesja chrześcijańskiej Południowej Karoliny od Stanów Zjednoczonych.

Parafia: Ziemia

Stany Zjednoczone ostatnio przeżywają niesłychany boom religijności,
ocierającej się wręcz o dewocję. Nawet Polska z kultem papieża Jana Pawła II
nie może się pod tym względem równać z Ameryką. Z ostatniego sondażu AP
wynika, że pośród dziesięciu krajów (USA, Australia, Wielka Brytania,
Kanada, Francja, Niemcy, Włochy, Meksyk, Korea Południowa i Hiszpania) to
właśnie Stany Zjednoczone są prawdziwą opoką chrześcijaństwa i obrońcą
religijnych dogmatów. Tuż za nimi plasuje się Meksyk.

Tylko dwa procent Amerykanów twierdzi, że są ateistami. Czterdzieści procent
jest zdania, że politykami powinni być przywódcy religijni. Na drugim skraju
lokują się Francuzi, którzy uważają, że duchowieństwo ma trzymać się jak
najdalej od rządzenia.

Do tej pory królowała teoria, że zdobycze cywilizacyjne i rozwój nauki
odciągają społeczeństwo od religii. Tymczasem sytuacja w Stanach
Zjednoczonych sugeruje coś zupełnie odwrotnego!

Darwin do lamusa

Dzisiaj Stany Zjednoczone są wrzącym tyglem religii, w którym być może
tworzy się przyszłość zasad wiary. We wrześniu zeszłego roku w szkołach
Pensylwanii i Kansas przegłosowano nowy program nauczania biologii. Teraz ma
w nich obowiązywać nowa doktryna „Inteligentnego Projektu”. Zwolennicy „IP”
uważają, że świat jest tak precyzyjnie i rozumnie zorganizowany, że z
pewnością nie rządzi nim przypadkowa ewolucja, tylko jakiś staranny, Boski
plan. Przeciw nauczaniu teorii ewolucji protestują już szkoły w dwudziestu
dziewięciu stanach. Z sondażu telewizji CBS wynika, że czterdzieści pięć
procent głosujących na Busha chciałoby usunięcia teorii Darwina ze szkół.
Prezydent USA umywa ręce, oficjalnie zalecając, by w amerykańskich szkołach
było miejsce na obydwa punkty widzenia – kreacjonistów i ewolucjonistów.

Według Biblii i kreacjonistów, Bóg stworzył Ziemię, ludzi, zwierzęta i
rośliny dokładnie w sześć dni (Księga Rodzaju). Z biblijnego punktu widzenia
cywilizacja ludzka ma raptem nie więcej niż 10 tys. lat. Według naukowców i
ewolucjonistów, historię człowieka należy określać na co najmniej 100 tys.
lat (teoria tzw. Afrykańskiej Ewy).

Królowa nawróconych

Stany Zjednoczone, mieszanka ras, narodów i kultur jest jednocześnie
miksturą religii. Jednak Islam stał się wrogiem numer jeden po zamachach
terrorystycznych w 2001 roku. Publikuje się dane, według których film
 „Pasja” Mela Gibsona zwiększył żarliwość religijną u siedemdziesięciu
procent amerykańskich chrześcijan. Prawdziwą królową nawróconych stała się
pisarka Anne Rice, twórczyni popularnych na całym świecie „Kronik wampirów”,
która niedawno obiecała publicznie, iż od teraz będzie tylko pisać dla Boga.
Autorka „Wywiadu z wampirem” przez ponad ćwierć wieku zajmowała się na
kartach swych książek okultyzmem, czarną magią i wampirami. Teraz skończyła
swą najnowszą książkę „Christ the Lord: Out of Egypt” – powieść o
siedmioletnim Zbawicielu, której narratorem jest sam Chrystus.
Deklaracja wiary Anne Rice jest jednym z najbardziej spektakularnych i
zaskakujących nawróceń od czasu przejścia na chrześcijaństwo Boba Dylana.

Nowe religie

Na religijne dylematy Amerykanów najszybciej reaguje popkultura. Jeśli islam
jest zły, buddyzm niemodny, a katolicyzm zbyt konserwatywny, to dlaczego nie
przyjąć całkiem nowej religii, takiej jak Kościół Nauki o Wiedzy, wymyślony
przez pisarza SF Rona Hubbarda. Wyznawcy nowej wiary nazywają się
scjentologami i twierdzą, że ich Kościół jest najszybciej rozwijającą się
religią na świecie – ma już 8 mln sympatyków. Największymi gwiazdami i
popularyzatorami tego systemu filozoficzno-religijnego są gwiazdy
popkultury: aktorzy Tom Cruise i John Travolta, aktorki Kristie Alley i Demi
Moore, muzyk Chick Corea, Lisa Marie Presley (córka Elvisa) czy modny
ostatnio piosenkarz Beck. Niektórzy twierdzą, że światowa promocja filmu
„Wojna światów” z Cruisem była jednocześnie reklamą scjentologii, podobnie
jak ekranizacja powieści Hubbarda „Bitwa o Ziemię”. „Królowa muzyki pop”,
czyli Madonna (kiedyś praktykująca katoliczka), teraz jest zafascynowana
hebrajską Kabałą. Za przykładem Madonny cienkie czerwone bransoletki na
przegubie dłoni zaczęło nosić wielu artystów, między innymi Britney Spears.

Katolicki matriks

Amerykański kościół katolicki stara się unowocześniać za wszelką cenę, żeby
nie stracić atrakcyjności w obliczu nadciągającej konkurencji. Tak jak Keanu
Reeves zmaga się z siłami zła, tak kapłan przychodzi ludziom z pomocą w
walce z grzechem, tłumaczy dwudziestoośmioletni ksiądz Jonathan Meyer,
asystent dyrektora komisji ds. młodzieży przy kurii archidiecezjalnej w
amerykańskim Indianopolis. Kuria wydrukowała kontrowersyjny plakat,
namawiający młodych mężczyzn do wstępowania do seminariów duchownych. Poster
jest wyraźnie wzorowany na plakacie reklamującym kultowy „Matrix” – pokazuje
młodego, przystojnego mężczyznę w czarnej sutannie i koloratce, trzymającego
w jednej dłoni krzyż, a w drugiej różaniec. Oczy modela zasłaniają ciemne
okulary przeciwsłoneczne. Zamiast tytułu „Matrix” podobnym liternictwem
napisano: Katolickie duszpasterstwo: Odpowiedź jest gdzieś tam... i wzywa
ciebie. Jest też typowa dla filmu literka „R” (restricted, czyli
zastrzeżony), znacząca tym razem – Tylko dla zdecydowanie miłujących Jezusa
Chrystusa. Czas trwania filmu – Cała wieczność.

Wiara i świętokradztwo

Dewoci i heretycy zgodnie z nową tradycją kulturową walczą ze sobą na
broń wykutą w studiach Hollywood. Jeśli „Pasja” Gibsona tak rozpaliła wiarę
w Amerykanach, ostudzić ją może „Kod Leonarda da Vinci” Howarda, którego
premierę zaplanowano na maj 2006 roku. Film jest ekranizacją największego na
świecie przeboju książkowego ostatnich lat, powieści Dana Browna. Który,
rzecz jasna, jest Amerykaninem.

„Kod Leonarda da Vinci” przetłumaczono już na czterdzieści dwa języki
i wydano w prawie 17 mln egzemplarzy (w Polsce rozeszło się około 200 tys.).
Amerykański autor pisze, że obrazy da Vinci pełne są tajemniczych,
pogańskich symboli, że Jezus Chrystus miał żonę Marię Magdalenę, która po
jego ukrzyżowaniu urodziła córkę Sarę i wyjechała z nią do Francji, a
strzegący tych tajemnic Watykan posługuje się intrygami, kłamstwem i
bezwzględnymi zabójcami. Niby nic nowego, podobne spekulacje zjawiły się w
filmie „Ostatnie kuszenie Chrystusa” Scorsesego czy powieści Katherine
Neville „Ósemka”. W Niemczech jednak książka Browna ukazała się pod wielce
mówiącym tytułem „Sakrileg”, czyli „Świętokradztwo”.

Powieść Browna wzbudziła już wśród katolików sporo protestów. Watykan
(poza jednorazowym wystąpieniem kardynała Bertone) głosu w sprawie „Kodu
Leonarda da Vinci” nie zabrał. Ale film z pewnością podgrzeje kontrowersje.

W mojej opinii książka ta nie jest bluźnierstwem, nie oczernia Boga w
żaden sposób. Jest tylko zbyt daleko idącą heretycką spekulacją – twierdzi
ksiądz Alec Knight, dziekan katedry w angielskim Lincoln, gdzie realizowano
zdjęcia do filmu Rona Howarda. Knight uważa, że kontrowersyjna powieść
powinna być raczej punktem wyjścia do otwartej debaty w Kościele Katolickim
a nie czymś, co się jednoznacznie odrzuca albo przemilcza.

Zmagania heretyków z dewotami trwają. Możliwe, że właśnie w Ameryce, a
nie w Watykanie rozstrzygnie się, jak będzie wyglądała religia za sto,
dwieście lat.